Merhaba arkadaşlar..Blogumda tanıtımını verdiğim Gencsen geleceksin 4 perşembe günü Ankara Gazi Üniversitesinde başarılı bir şekilde düzenlendi..Uzun zamandır katılmak istediğim bir etkinlikti.Bu yıl katılma şansını yakaladım sonunda :)) Sanırım o günü hayatım boyunca unutamayacağım..Dünyanın en ama en şanslı insanı bendim :)) Bu mutluluğumu ne kadar anlatmaya çalışsam da kelimeler kifayetsiz,sayfalar yetersiz kalacak ..
Daha önceden rezerve ettiğimiz önkayıt ile fazla beklemeden salondaki yerimizi aldık.İlk önce Ekin Özçiçekler (MVP- Most Value Professional ) konuşmacı olarak yer aldı.Bize sunduğu başlıklar ise söyle;
1-)Messenger Live Essential 20112-) Office WebApps Uygulamaları
3-)İnternet Explorer 9 ile gelen yenilikler
4-)Öğrencilere yönelik Microsoft uygulama ve yardımcılar
Bunların çoğu hakkında bilgim wardı.Ama beni en çok şaşırtan Live fotoğraf galerisi oldu.Hani tam fotoğraf çekileceği anda ufak bir yüz burusukluğu yada tipsiz bir yüz ifadeleri var ya..Artık öyle bir kavram kalkmış gibi.Çünkü bu programcık yardımıyla fotoğrafta herkesi gülümsetebiliyosunuz.. =)
Ufak aradan sonra seminer sonu dağıtılacak hediyeler için formlar dağıtılmaya başlandı..Turkcell akademi konuşması yarı rekabet arttırıcı fikir ve görseller ile yarı bildilendirici konuşma ile geçti.Orda en çok etkilendiğim görsel videolar oldu :)) Gerçekten etkileyici bir video hazırlamışlar..Konuşma uzun sürdü.Bittiğinde de hediye çekilişleri başladı.Demiştim ya bugün çok şanslıydım diye.O kadar fazla şans varki artık hediyeler farklı kişilere dağıldı.. =))
Seminer bittikten sonra gelinir de Gazide dolaşılmaz mı .. O muhteşem atmosferi herkesin yaşaması gerekli.Büyüleyici bir rektörlük binasını gördükten sonra ordan geçme gibi bir aceleniz olmuyor adeta orda takılıp kalıyosunuz..Seviyosanız eskiden kalma uzun sütunlu Celcius kütüphanesini andıran binaları o zaman ne dediğimi az çok hayal edebiliyosunuzdur. Bu anı ölümsüzleştirmek adına yoldan geçen herhangi birisine rica ederek fotoğraf çekildik. Bahçede bir iki tur attıktan sonra dönüş için Aştinin yolu göründü.Bu arada bunu kesinlikle söylemeliyim.Bu Ankaray tam bir dehset treninden farksız.Batçıka girdiğinde raylardan sesler,hafif hafif titremeler,turuncu koltuklar falan..Bir an Amerikan filmlerindeki o dehşet anları göz önüme geldi.Dedim ki artık buraya kadarmış.. :)
Sonucta sağ salim Aşti'ye vardık.Bu arada orda dolaşan bir maskot deliyi görmüşsünüzdür. Artık yeni görevlere yelken açmaya başlamış.Yok aksiyon yok dövüş yok kovalamaca falan .. En az 40 bölüm gider diye tahmin ediyorum.Daha fazla zaman geçirmek istiyordum ama malum.Artık başka zamana..Kısa,hüzünlü bir vedalaşmadan sonra oradan ayrıldım..
Benim için bir gününü bana eşlik ederek geciren hanımefendiye.. Onu çok seviyorum =)
